ساقی   به     نور   باده    بر افروز   جام    ما

مطرب  بگو    که   کار   جهان  شد به کام  ما

ما    در   پیاله    عکس    رخ    یار    دیده ایم

ای   بی خبر   ز   لذت    شرب   مدام       ما

هرگز   نمیرد  آن که دلش زنده شد به  عشق

ثبت    است   بر   جریده    عالم    دوام    ما

چندان  بود    کرشمه   و   ناز   سهی   قدان

کاید    به    جلوه    سرو   صنوبر    خرام   ما

ای     باد    اگر   به   گلشن   احباب   بگذری

زنهار     عرضه    ده    بر    جانان    پیام   ما

گو     نام    ما    ز    یاد   نیاری   ز   نام   ما

مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است

زان   رو    سپرده اند   به   مستی    زمام  ما

ترسم  که   صرفه ای     نبرد   روز   بازخواست

نان    حلال    شیخ    ز    آب      حرام      ما

حافظ  ز  دیده   دانه   اشکی   همی    فشان

باشد    که   مرغ   وصل    کند   قصد  دام   ما

دریای    اخضر      فلک     و     کشتی    هلال

هستند     غرق     نعمت   حاجی   قوام    ما