فروتنى آن است
كه علم و كمال و فضیلت و هنر را به خود منسوب نكنى
بلكه همه را از جانب خداى بينى
زيرا آن كمالات جمله نور الهى است
كه از آيينه وجود تو بر مردمان تابيده است
پس شايسته است كه خود را مديون و مرهون الطاف الهى دانى
و شكر و سپاس گويى
كه تو را واسطه در فيض کردند
و كليد گنج رحمت بخشیدند
نه آنكه چون طاووس مفتون جمال خويش گردى
و گرد و خاكِ غرور و خودپسندى
بر سر اين و آن ريزى...


باده در ده چند از اين باد غرور
خاك بر سر نفس بد فرجام را