بانک اطلاعات من

با توجه به نوع رشته ورزشی کوهنوردی و سنگنوردی اندام تحتانی و پاها بیشترین نقش وفعالیت را در انجام این رشته ورزشی دارد.
و قاعدتا شایعترین آسیب های ورزشی در کوهنوردی صدمات اندام تحتانی و پاها میباشد.مفاصل زانو و مچ پا نیز از حساسترین مفاصل بدن میباشند که در ورزش کوهنوردی در معرض مستقیم ضربات متوالی و متناوب میباشند.نتیجه اینکه برای پیشگیری از آسیب های پا میبایست به سلامت پا بیشتر توجه نمود ودر این میان اهمیت کفش مناسب و تاثیر آن بر سلامت بدن بوضوح قابل درک است.

انواع کفش:
امروزه با توجه به پیشرفت تکنولوزی بنا به نوع برنامه انواع مختلفی از کفشها برای فعالیت های مختلف در بازار یافت میشود:
انواع کفش مورد استفاده در ورزش كوهنوردي:
-1سنگ نوردی:با شکل خاص و مواد خاصی تولید میشود.
-2کوهپیمایی:این نوع کفش آج کمتری دارد.
-3کوهنوردی نیمه سنگین
-4کوهنوردی سنگین:یک پوش – دو پوش – سه پوش(اکثرا گتر سرخود است)
-5برنامه های ترکیبی:سنگ ویخ :همچون کفشهای پلاستیک
-6کفش یخ نوردی
........-7
موارد 3 تا 6 محلی برای نصب گرامپون دارد.
جنس لایه بیرونی کفشهای پلاستیک فایبر گلاس و کربن است.
مواد متنوعی که در ساخت کفش استفاده می شود:
-1چرم طبیعی.
-2چرم مصنوعی.
-3پارچه های مخصوص.
-4ترکیبات پارچه ای جدید مثل گورتکس
مواد بکار رفته در تخت کفش:

ترکیبی از کربن و لاستیک:معروفترین آن با نام تجاری “ویبرام” است.ماده ای سخت و پر اصطکاک میباشد.
خصوصیات لازم برای تخت کفش(کفی کفش) بايد شامل موارد ذيل باشد:
1-قابل انعطاف باشد.
-2ضربه گیر باشد.
-3وضعیت استقرار کف پا را در داخل کفش حفظ کند.
-4عآج های عمیق داشته باشد.
-5اصطکاک خوبی داشته باشد.
-6مقاومت مناسبی داشته باشد.
خصوصیات لازم رویه کفش:
-1ضد آب باشد.
-2قابلیت تعریق داشته باشد.
-3تا حدودی برای راحتی پا نرم و قابل انعطاف باشد.
-4محکم باشد.
-5قابل ارتجاع باشد.
-6مقاوم به سرما گرما و عوامل محیطی باشد.
-7بندها تا نزدیکی پنجه پا ادامه داشته باشد.(راحت تر است.بهتر کیپ می شود.درآوردن آن راحت تر است(
-8تا روی پا و قوزکها را بپوشاند.

براي مراقبت بهتر از کفش:
در صورت کوچکترین صدمه ای به كفش دراسرع وقت بايد تعمیر شود.
بعد از برنامه:
-1کفش را باید شست.
2-با پارچه آنرا خشک کرد.
3-قالب زد(خصوصا در کفشهای چرمی).
4-برای حفظ انعطاف پذیری کفش وجلوگیری از نفوذ آب ورطوبت آنرا خشک کرده و واکس مخصوص بزنید.
-5ازآتش و گرمای زیاد برای خشک کردن کفش استفاده نکنید.
-6برای کفش پلاستیک از اسپری مخصوص محافظت کننده استفاده کنید.
اندازه کفش:
خیلی گشاد نباشد:ایجاد تاولهای پوستی می کند.
خیلی کیپ وتنگ نباشد:به پا فشار وارد می آورد.
در صورت عدم رعايت موارد بالاكفش نامناسب به ناخنها وبستر ناخن صدمه میزند.
و باعث خستگی پا می شود.

كفش پلاستيك داراي معايب و مزاياي متعددي است:

مزایای کفش پلاستیک:
-1عایق گرمایی خوبی است.
-2محل مناسبی برای بستن گرامپون دارد.
-3سبک است.
-4ضد آب ضد باد و ضد سرماست.
-5یک لایه داخلی نرم دارد
مضرات کفش پلاستیک:
احتمال شکستن و ترک برداشتن کفش بر اثر سرما وضربه در برنامه های ترکیبی یخ و سنگ دارد.
انعطاف پذیری خوبی ندارد.
برای استفاده در زمین نرم وکم شیب وپیاده روی مناسب نیست.

مزایای کفش چرم:

قابلیت انعطاف خوبی در برنامه های کوهپیمایی و کوهنوردی دارد.
تهویه پا را خوب انجام میدهد.

کفش سنگنوردی:
مواردی که در خرید کفش سنگنوردی باید مورد توجه قرار داد:
-1کفش باید راحت باشد.
-2اندازه وشکل کفش تغییر نکند.
-3برای صعودهای اصطکاکی قابل انعطاف باشد.
-4در صعودهای عرضی و طولی باید لبه های سفت وسختی داشته باشد.
-5پنجه کفش که در برگیرنده انگشتان پا است سخت و محکم باشد.
-6کف کفش با دوام ولبه های کناری آن با کیفیت باشد.
-7کفش ضمن آنکه قوزک پا را محافظت می کند باید بیشترین انعطاف را نیزبرای قوزک پا فراهم کند.
-8کفش باید سبک قوی و بادوام باشد.

انتخاب کفش مناسب سنگنوردی:
-1مناسبترین نوع بسته به نوع برنامه های تمرینی میباشد.
-2کاملا چسبیده و جفت پا باشد.
-3در منطقه ای که تنوع گسترده ای از سنگها و دیواره های سنگی است باید کفشی انتخاب کرد که بتواند هم از نظر لبه های کفش وهم از نظر خاصیت اصطکاک بر سنگ جوابگو باشد.
عوارض کفش تنگ در سنگنوردی:
-1تاول
-2میخچه
-3پینه
-4فشار بیش از حد به پا
-5خستگی در تمرین وسنگنوردی
جنس رویه کفش سنگنوردی:
-1جیر(بعد از مدتی گشاد می شودخصوصا اگر بدون آستر باشد.
-2چرم
-3نایلون مخصوص
-4کتان
-5ترکیبی از مواد فوق
همگی مواد فوق می تواند آستر دار یا بدون آستر باشد.
هشدارها:
-1کفش سنگنوردی اگر هنگام تمرین خیس شود پس از خشک شدن جمع شده وچروک می شود و هنگام سنگ نوردی پا را ناراحت میکند.
-2هنگام بستن کفش نباید آنرا خیلی محکم کشید زیرا خود این عمل سبب گشاد شدن سریع و صدمه به کفش میشود.
مراقبت از کفش سنگ نوردی:
-1هر چه بیشتر مراقبت نمایید کفش بیشتر عمر میکند.
-2در تعمیرات دور کفش باید کف کفش نیز عوض شود چون تناسب جنس دور و کف کفش از بین میرود(کفش تعمیر شده بیشتر در تمرینات استفاده میشود).
-3برای دستیابی به بهترین کارایی کفش کف ودور کفش پیش از هر بار استفاده با مسواک ویا فرچه کاملا تمیز شودسپس با کمی آب شسته و خشک شود تا تمیز و عاری از گرد وخاک باشد.
-4در طی صعود یک مسیر طولانی عمل تمیز کردن کفش را میتوان باهمراه داشتن کمی آب و یک عدد مسواک و یک تکه پارچه چندین مرتبه تکرار کرد.
-5اگرکفش سنگنوردی (ویا کوهنوردی)با آب دریا خیس شود باید آنرا با آب شیرین کاملا شست تا هر نوع نمک و مواد دریایی که سبب پوسیدگی و خوردگی درزهای دوخته شده وسوراخ های بند کفش می شود از آن خارج شود.
-6همیشه کیسه ای مناسب برای حمل کفش سنگ نوردی تهیه شود.
-7اگر کفش فاقد سوراخ فلزی در محل عبور بند کفش است باید ازبند کفشهای پهن استفاده شود تا از پاره شدن محل بند کفش جلوگیری شود.
-8دربندکشی کفش دقت شود آنها به نوبت از پایین به بالا کشیده شوند طوری که کفش تمامی قسمتهای پا را احاطه کند.